ODAKLANKEN Nr. 12 & 13, 2026
Veertig dagen
Sinds Aswoensdag bevinden we ons in de veertigdagentijd, op weg naar Pasen. Pasen is het grootste feest van de christenen. Als voorbereiding gaat hier een periode van bezinning en inkeer aan vooraf. Deze periode is bedoeld om straks het paasfeest optimaal te kunnen vieren. Het gaat gepaard met vormen van onthouding en vasten om de vanzelfsprekendheid te doorbreken dat alles er altijd maar moeiteloos beschikbaar moet zijn voor mij, voor jou en voor iedereen.
Het is een tijd om uit te zuiveren wat wel en niet goed voor ons is. Als we vasten, begint ons lichaam met het verwijderen van wat overtollig is. Bij de diëtist en de fitnessclub worden wij geholpen met het zoeken naar mogelijkheden om overtollig lichaamsgewicht kwijt te raken, maar daarbij denken we lang niet altijd aan vasten. We zoeken het vaak in activiteit, fitness en alles wat daarmee geassocieerd wordt — eerder meer dan minder. Afzien van iets omdat dat goed voor ons zou zijn, is in onze huidige cultuur een merkwaardige manier van doen. Ons onthouden van iets dat fijn is: wie bedenkt dat?
Tegelijkertijd zijn er signalen uit de samenleving dat wij bewuster omgaan met wat ons ter beschikking staat. Er is steeds meer reflectie op eetgewoonte, vooral als blijkt dat onze gezondheid of het welzijn van mens en milieu daarvan afhankelijk is. Soms speelt ook een sociaal motief een rol om aan vasten te denken: uit solidariteit met hen die weinig of niets hebben. Ons iets ontzeggen in verbondenheid met hen die gebrek lijden, kan een louterend effect hebben op ondoordachte consumptiepatronen.
Alle godsdiensten kennen vormen van vasten. Het wordt gezien als een mogelijkheid om samen of individueel het geloof een nieuwe impuls te geven. Vasten krijgt dan ook vorm in grotere aandacht voor bezinning en gebed: nieuwe ruimte scheppen in ons hoofd, ons hart en ons lichaam voor een hernieuwde relatie met God, de ander, onszelf en de aarde. De hele mens is erbij betrokken.
Het nieuwe leven dat wij met Pasen begroeten, kunnen we zelf mede op gang brengen door een bewuste vormgeving van de veertigdagentijd. We kunnen bijvoorbeeld meedoen aan de Vastenactie. Maar ook in de parochie worden we in de zondagse vieringen door de schriftlezingen aan het denken gezet. Jezus houdt ons een nieuwe manier van leven voor; een levenswijze die levengevend is.
Deze tijd van veertig dagen willen wij de levenswijze van Jezus ons eigen maken, om straks ten volle het paasfeest te kunnen beleven.
Met vriendelijke groet,
Kapelaan van der Wegen
