‹ Terug

Licht en donker, maar steeds meer licht.....

 

De donkere dagen voor Kerstmis worden ze soms genoemd. Pas laat licht en al weer vroeg donker. Maar we kunnen het leven ook op een andere manier als donker ervaren. Lees de krant maar of kijk naar het nieuws op de TV en
we lezen of horen over vluchtende en bange mensen. Bang voor oorlog en geweld, Spanning en onzekerheid. Ziekte en dood,
Wat betekent dat voor onze samenleving.
Zorgt die angst er voor dat grenzen, deuren en ook harten dicht gaan?
Dat we doorslaan en de vriiheid die we voor onszelf koesteren een anderniet meer gunnen. Wat doet angst en onzekerheid met mensen? Een donkere samenleving met groeiend wantrouwen? Steeds meer ieder-voor-zich? Wij tegenover zij?

 

Maar het donker vraagt om licht. We steken een lamp aan.
Juist in deze donkere decemberdagen. U kent de adventskrans.
Vier kaarsen en iedere week brandt er ééntje meer.
Klein teken dat er altijd licht in de duisternis is, hoop, vertrouwen op beter. En na vier weken steken we dan alle kaarsjes aan, want dan is het Kerstmis.

Advent betekent 'komst. De komst van Hem die het Licht is.

Licht waarnaar wij verlangen, verlichting, uitzicht. Hoop dus. Maar die 'komst' slaat niet alleen op Kerst. Elke dag opnieuw moet het ergens licht worden. Bij zieken of eenzamen. Bij bange, arme, eenzame, verlaten of hulpeloze mensen. Elke dag biedt kansen om iets goeds te doen. Een beetje licht te brengen, een beetje warmte.
Advent - Hij komt - wordt steeds weer werkelijkheid in mensen die voor elkaar opkomen, elkaar troosten, vergeven, die vrede sluiten.

 

Beste mensen, laten we ons de hoop niet afnemen. Het plezier in het leven bewaren.
Mooie toekomst verwachtingen. Laten we open, beschikbaar en ontvankelijk blijven.
Lichtdragers. Al zijn onze lichtjes nog zo klein!

 

Daarom, op naar Kerstmis en voor u allen een goede voorbereiding en alle goeds en zegen,

 

Kapelaan A. van der Wegen