ODAKLANKEN
**nr. 18 19 2026 | 25 April tot en met 8 Mei 2026**
Het Eiland der Gevoelens
Lang geleden was er een prachtig klein eiland. Alle gevoelens, karaktereigenschappen en eigenschappen van de mensheid leefden er harmonieus samen: humor en vrolijkheid, trots en rijkdom, verdriet en eenzaamheid, geluk en intuïtie, kennis, en al die andere gevoelens, karaktereigenschappen en eigenschappen die een mens maken tot wie hij of zij is. Natuurlijk woonde er ook liefde.
Op een dag verspreidde zich geheel onverwacht het nieuws dat het eiland dreigde te zinken en spoedig in de oceaan zou verdwijnen. Iedereen maakte zijn schip gereed om het eiland te verlaten. Alleen de liefde, wiens schip niet zeewaardig was, wilde tot het allerlaatste moment wachten. Ze was erg gehecht aan het eiland. Toen het eiland al aan het zinken was, vroeg de liefde de anderen om hulp.
Rijkdom stond op het punt om met een zeer luxueus schip te vertrekken toen Liefde hem vroeg: *"Rijkdom, kun je me meenemen?"*
*"Nee, dat is absoluut niet mogelijk. Ik heb aan boord van mijn schip heel veel goud, zilver en edelstenen. Er is geen helaas plaats voor jou."*
Dus vroeg Liefde aan Trots, die voorbij voer op een groot en prachtig ontworpen schip: *"Trots, alsjeblieft, mag ik met je mee?"*
*"Liefde, ik kan je niet meenemen,"* antwoordde Trots. *"Alles is hier perfect, en je zou weleens mijn prachtige schip kunnen beschadigen. Ik moet er niet aan denken, Liefde!"*
Vervolgens vroeg Liefde het aan Verdriet: *"Verdriet, alsjeblieft, mag ik met je mee?"*
*"Oh, Liefde,"* antwoordde Verdriet, *"ik ben zo verdrietig dat ik alleen moet blijven. Ik kan jouw aanwezigheid niet aan, sorry!"*
Toen Vreugde de zeilen hees, was ze zo tevreden en zorgeloos dat ze Liefde niet eens hoorde roepen.
Maar plotseling riep een stem: *"Kom, Liefde, je mag met me mee."*
Liefde was zo dankbaar en blij, dat ze helemaal vergat haar redder naar zijn naam te vragen. Maar later vroeg Liefde aan Kennis: *"Kennis, zou je me misschien kunnen vertellen wie het was die me geholpen heeft?"*
*"Ja, natuurlijk,"* antwoordde Kennis, *"het was Tijd."*
*"Tijd?"* Liefde vroeg vol verbazing: *"Waarom heeft juist Tijd mij geholpen?"*
En Kennis antwoordde: *"Omdat alleen de tijd begrijpt hoe belangrijk de Liefde in het leven is. In ons leven is!"*
**Met vriendelijke groet,**
**Kapelaan van der Wegen**
